Zaman Tüneli̇ Hayatı ve Şiirleri

Şair Profili

Zaman Tüneli̇

18-02-1980 - 00-00-0000

Kadın

Kadın

Yarınları özlüyorum…

Geceler boyu uykusuz kalmış rüyalar gibi,
henüz açmamış güller gibi,
yarıda kesilmiş bir şarkının en güzel yerinde
susmaya mahkûm olmuş bir nota gibi özlüyorum.

Bir kadın gibi değil yalnızca,

bir anne, bir çocuk, bir yolcu gibi özlüyorum…
Bütün yarınlar kucağımda bir bebek gibi bekliyor,
ben onlara isim veremeden
elimden kayıp gidiyor her biri.

İçimde hâlâ bir deli var,

adımlarımı darmadağın eden,
“belki”lerle, “keşke”lerle yoluma taşlar seren.
Bazen ağlayarak,
bazen kahkahasıyla parçalıyor sessizliğimi.
Ama ne yapsa da biliyorum,
o deli, senin gölgenin bana bıraktığı
tek kalıntı.

Ve sen…

Aslında hiçbir şeye değmeyecek biri.
Bir kadın yüreğinin en kırılgan yerini
kirleten, tüketen, harcayan biri.
Gözlerimi kapadığımda bile
adının yanına acı yazılıyor.
Kalbim seninle değil,
kalbim sensizliğin öğrettiği dayanıklıkla atıyor artık.

Sonra önümde yükselen koca bir gurur var,

bazen bir dağ gibi siper oluyor,
bazen bir uçurum gibi ayırıyor beni senden.
Ama biliyorum ki o gurur,
benim tek yoldaşım artık.
Çünkü gururla öğreniyorum susmayı,
gururla öğreniyorum yeniden doğrulmayı.

Ben, yarınları özleyen bir kadınım.

Bugünüm kırık dökük,
dünüm paramparça.
Ama yarın…
Yarın bana hâlâ masmavi bir gökyüzü borçlu.
Yarın bana gülüşlerimi geri vermek zorunda.
Yarın bana, kendimi unuttuğum yerden
tekrar beni getirecek.

Ve ben beklerken,

gözlerimde biriken yağmurları
toprağa dökeceğim,
içimde sakladığım umutları
gizlice büyüteceğim.

Sen olsan da olmasan da,

bir deli, bin acı, dağ gibi gurur geçse de,
ben yarınlara yürüyeceğim.
Çünkü yarınlar,
bir kadının kalbinde hiç ölmeyen
en büyük inançtır.